ميخوام حرفامو يکي درک کنه
مگه ترک شده از ذهنتم که من شعر بگم
تو از دين من سو استفاده کني تو از قيد من
همينه که تا شماها رو ميبينم غيب ميشم
من شعرهام معنيش سنگينه
هر کي که شنيده نفهميده حرف من چيه
پس عکس من و تو چرا وقت تفريح من ميگيري و
ميگي آرمين شاخه ترجيحا
نگيري بهتره تو وقتي تشخيصم
ندادي که هويت و حرفا من چيم
بفهم که هفت روز هفته درگيرم
ولي شما به خاطر اسمم نزديکم
هستين تا وقتي که فعلا من اينم
از من بکشين بيرون چون زندگي دارم
بدون اگه حرفامو درک کني خوشحالم
نميخوام اصلا کنارتون باشم
من خستم از همتون هم بيزارم
اينو کتبا مينويسم و شايد
ديگه ديدن شماها نباشه عادت
